Wiktoria
królowa Wielkiej Brytanii
Wiktoria i przemiany brytyjskiej monarchii
Od Kensington do tronu
Wiktoria urodziła się w pałacu Kensington w 1819 roku i uczyła się w domu. Została królową w 1837 roku, mając 18 lat, po śmierci Wilhelma IV bez żyjącego prawowitego potomka. W pierwszych latach panowania poznawała możliwości i ograniczenia monarchii konstytucyjnej, korzystając z rad premiera lorda Melbourne’a.
Albert i działalność publiczna
W 1840 roku poślubiła księcia Alberta; mieli dziewięcioro dzieci. Albert wspierał sztukę, naukę i przemysł, czego przykładem była Wielka Wystawa z 1851 roku. Po jego śmierci w 1861 roku Wiktoria ograniczyła publiczne wystąpienia, ale nadal prowadziła urzędową korespondencję i przyjmowała ministrów; jej odosobnienie spotkało się z krytyką.
Imperium i reformy
W 1877 roku Wiktoria otrzymała tytuł cesarzowej Indii, związany z rozwojem brytyjskiego imperium. W kraju kolejne reformy poszerzały elektorat, a bezpośrednia władza polityczna monarchy malała. Jej panowanie zakończyło się w 1901 roku; epoka kojarzy się z industrializacją, lecz także ze złożonym dziedzictwem imperialnym.