สตีเฟน ฮอว์คิง
นักวิทยาศาสตร์ นักฟิสิกส์
สตีเฟน ฮอว์กิง: หลุมดำและการสื่อสารวิทยาศาสตร์
จากออกซฟอร์ดสู่เคมบริดจ์
ฮอว์กิงเรียนฟิสิกส์ที่ออกซฟอร์ดก่อนย้ายไปเคมบริดจ์เพื่อทำวิจัยระดับปริญญาเอกด้านจักรวาลวิทยา เขาศึกษาภายใต้การดูแลของเดนนิส เซียมา และได้รับอิทธิพลจากงานของโรเจอร์ เพนโรสในการสำรวจภาวะเอกฐานกับจุดเริ่มต้นของเอกภพ เคมบริดจ์เป็นฐานงานวิชาการของเขาตลอดอาชีพ
ความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับหลุมดำ
จากงานเรื่องภาวะเอกฐาน เขาหันมาศึกษาอุณหพลศาสตร์ของหลุมดำ ในปี 1974 เขาเสนอทางทฤษฎีว่าหลุมดำมีอุณหภูมิและปล่อยรังสี ซึ่งต่อมาถูกเรียกว่ารังสีฮอว์กิง เขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ลูคาเซียนด้านคณิตศาสตร์ของเคมบริดจ์ในปี 1979 ผลงานนี้ยังนำไปสู่คำถามเรื่องข้อมูลภายในหลุมดำ
หนังสือที่เข้าถึงผู้อ่านทั่วไป
หนังสือ A Brief History of Time ซึ่งออกในปี 1988 ทำให้เรื่องจักรวาลวิทยาเข้าถึงผู้อ่านนอกวงการฟิสิกส์ เขาเขียนหนังสือวิทยาศาสตร์สำหรับคนทั่วไปเล่มอื่น ๆ และร่วมกับลูซี ลูกสาว เขียนเรื่องสำหรับเด็กเกี่ยวกับอวกาศ แม้พ้นจากตำแหน่งศาสตราจารย์ลูคาเซียนในปี 2009 เขายังคงทำวิจัยที่เคมบริดจ์