Michaił Gorbaczow
ostatni przywódca ZSRR (1985–1991), noblista pokojowy
Michaił Gorbaczow i reformy Związku Radzieckiego
Ze Stawropola do Moskwy
Michaił Gorbaczow studiował prawo w Moskwie, a następnie awansował w strukturach partii komunistycznej w rodzinnym regionie stawropolskim. W 1970 roku objął tam funkcję pierwszego sekretarza. W 1978 roku przeniósł się do kierownictwa centralnego jako sekretarz do spraw rolnictwa, a w 1980 roku wszedł do Biura Politycznego.
Reformy na szczycie władzy
Wybrany przywódcą partii w 1985 roku, próbował przezwyciężyć zastój gospodarczy za pomocą pierestrojki, czyli przebudowy, oraz głasnosti, oznaczającej większą jawność. Reformy poszerzyły zakres debaty politycznej. Jego polityka wobec Europy Wschodniej i rozmowy ze Stanami Zjednoczonymi zmieniły stosunki okresu zimnej wojny.
Pokojowy Nobel i rozpad państwa
W 1990 roku otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla za rolę w przemianach stosunków między Wschodem a Zachodem. Nieudany pucz twardogłowych osłabił jego władzę w sierpniu 1991 roku. Gdy Związek Radziecki się rozpadał, 25 grudnia 1991 roku zrezygnował z urzędu prezydenta.