Lech Wałęsa
polski polityk, 2. prezydent III RP w latach 1990–1995
Lech Wałęsa: od stoczni do prezydentury
Elektryk i organizator
Wałęsa rozpoczął pracę jako elektryk w stoczni gdańskiej w 1967 roku. Działalność związkowa kosztowała go posadę w 1976 roku, lecz nadal organizował niezależne związki mimo inwigilacji i zatrzymań. Jego znaczenie publiczne wyrosło z wieloletniej pracy wśród robotników, a nie z tradycyjnej kariery partyjnej.
Przełom Solidarności
W sierpniu 1980 roku stanął na czele strajku w stoczni i negocjował z władzami. Porozumienie gdańskie uznało prawo pracowników do strajku oraz tworzenia niezależnego związku. Wałęsa został przewodniczącym Solidarności. Po wprowadzeniu stanu wojennego w grudniu 1981 roku działalność związku zawieszono, a jego samego internowano.
Nagroda i urząd
Po zwolnieniu Wałęsa utrzymywał kontakt z podziemną opozycją. Pokojowa Nagroda Nobla z 1983 roku była uznaniem dla jego pokojowej walki o wolne związki zawodowe. Późniejsze negocjacje otworzyły drogę do wyborów parlamentarnych w 1989 roku. W 1990 roku wygrał wybory prezydenckie i sprawował urząd do porażki w 1995 roku.