Enrico Fermi
włoski fizyk, noblista
Enrico Fermi: od statystyki kwantowej do kontrolowanej reakcji łańcuchowej
Początki pracy teoretycznej
Enrico Fermi uzyskał doktorat z fizyki w Pizie w 1922 roku. W 1926 roku opracował opis statystyczny cząstek podlegających zasadzie wykluczania Pauliego, później nazwany jego nazwiskiem. Rok później objął katedrę fizyki teoretycznej w Rzymie. Z czasem od zagadnień teorii atomu przeszedł do badań nad jego jądrem.
Neutrony i nagroda z 1938 roku
W latach trzydziestych Fermi i jego współpracownicy otrzymywali izotopy promieniotwórcze przez bombardowanie atomów neutronami. Ustalili, że spowolnione neutrony łatwiej są wychwytywane przez jądra. Za doświadczenia z neutronami przyznano mu Nagrodę Nobla z fizyki w 1938 roku. Po jej odebraniu wyjechał z Włoch do Stanów Zjednoczonych.
Eksperyment w Chicago
Na Uniwersytecie Columbia badał warunki podtrzymania jądrowej reakcji łańcuchowej. Zespół pod jego kierunkiem przeprowadził pierwszą kontrolowaną, samopodtrzymującą się reakcję w Chicago 2 grudnia 1942 roku. Następnie Fermi pracował przy Projekcie Manhattan. Po wojnie wykładał na Uniwersytecie Chicagowskim oraz zajmował się fizyką wysokich energii i promieniowaniem kosmicznym.
Dane i źródła
NobelPrize.org — Enrico Fermi facts ↗