Abraham Lincoln
16. prezydent Stanów Zjednoczonych (1861–1865)
Abraham Lincoln: od prawnika w Illinois do prezydenta czasu wojny
Prawo i polityka stanowa
Lincoln urodził się w Kentucky w 1809 roku, dorastał w Indianie, a następnie przeniósł się z rodziną do Illinois. W 1834 roku zdobył mandat w stanowej legislaturze i równolegle studiował prawo. Od 1837 roku praktykował w Springfield; podróże po ósmym okręgu sądowym poszerzyły krąg jego klientów.
Spór o niewolnictwo
Po jednej kadencji w Izbie Reprezentantów skupił się na zawodzie prawnika. Ustawa Kansas–Nebraska z 1854 roku ponownie skierowała go ku polityce. Przegrał wybory do Senatu ze Stephenem A. Douglasem w 1858 roku, lecz ich debaty o rozszerzaniu niewolnictwa przyniosły mu rozgłos krajowy. Republikanie nominowali go w 1860 roku.
Wojna i emancypacja
Kryzys secesyjny przerodził się w wojnę domową po objęciu przez niego urzędu. Po kampanii pod Antietam ogłosił wstępną proklamację emancypacyjną, a jej ostateczna wersja weszła w życie 1 stycznia 1863 roku. Dotyczyła obszarów objętych buntem, nie wszystkich osób zniewolonych w państwie. Lincoln zginął w zamachu w kwietniu 1865 roku.