Thelonious Monk
amerykański muzyk jazzowy, pianista, kompozytor
Thelonious Monk i jego własny język jazzu
Brzmienie wypracowane w Harlemie
Thelonious Monk dorastał w Nowym Jorku, a na początku lat czterdziestych grał w stałym zespole klubu Minton’s Playhouse. To właśnie tam rozwijał się bebop. W jego grze na fortepianie pauzy, ostre akcenty i nieoczekiwane współbrzmienia tworzyły styl rozpoznawalny dla innych muzyków jeszcze przed zdobyciem szerszej publiczności.
Nagrania pod własnym nazwiskiem
Monk nagrywał z saksofonistą Colemanem Hawkinsem, zanim w 1947 roku wytwórnia Blue Note zaczęła rejestrować go jako lidera. Sesje utrwaliły jego kompozycje, między innymi Epistrophy i ’Round Midnight. Później współpracował z Prestige i Riverside, a album Brilliant Corners z 1956 roku stał się ważnym etapem w upowszechnieniu jego twórczości.
Od klubowej sceny do kanonu
Długi cykl występów w Five Spot w 1957 roku, z Johnem Coltrane’em w kwartecie, pomógł zmienić odbiór muzyki Monka. Artysta nagrywał następnie dla Columbii i koncertował w latach sześćdziesiątych z Charliem Rouse’em. Utwory Blue Monk i Straight, No Chaser weszły do trwałego repertuaru jazzowego.