Robert Koch
niemiecki lekarz i bakteriolog, noblista
Robert Koch i dowody dotyczące chorób zakaźnych
Badania w praktyce lekarskiej
Koch studiował medycynę w Getyndze i uzyskał dyplom w 1866 roku. Jako lekarz powiatowy w Wollstein badał wąglik, choć dysponował skromnym wyposażeniem. Hodował bakterie i sprawdzał, czy uzyskane kultury mogą wywołać chorobę. Wykraczał w ten sposób poza samą obserwację drobnoustrojów u chorych zwierząt.
Metoda o szerszym znaczeniu
Wyniki badań nad wąglikiem opublikowano w 1876 roku. Koch doskonalił potem techniki obserwowania bakterii, w tym barwienie i fotografowanie. Powołanie do cesarskiego urzędu zdrowia w 1880 roku zapewniło mu lepsze warunki pracy. W 1882 roku zidentyfikował i opisał bakterię odpowiedzialną za gruźlicę, co miało wielkie znaczenie dla zrozumienia tej choroby.
Nagroda i granice odkrycia
W 1905 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za badania nad gruźlicą. Późniejsze prace nad tuberkuliną pokazują również granice ówczesnych nadziei: substancja nie okazała się skutecznym lekiem. Nagroda dotyczyła badań i odkryć związanych z chorobą, a nie znalezienia sposobu jej wyleczenia.